10-07-07

Taalloos

Ik schrijf geen woorden meer,

Toch niet meer voor jou.

 

Ik schrijf geen woorden meer,

Niet meer voor mij.

 

Ik hoef geen woorden meer

Niet meer voor ons.

 

Ik ben leeg vanbinnen

Het einde van alle zinnen.

20:48 Gepost door dirkH in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: woord, zin, taal |  Facebook |

Commentaren

Thx voor je berichtje, ik dacht, die zien we nooit meer terug, ik laat mijn woorden maar in de ruimte zweven...irl zou je nooit zo snel dingen doen, toch 1 belangrijk voordeel van dit soms veel ge-woord zonder antwoord :)
Het kan wel goed zijn dat ik in een fase zit, en iets zegt me dat ik nog maar aan de start zit, maar een einde wil ik aan zoiets nooit breien. Zoiets heb je in de hand, nou ja, appelle-moi naïve :)
Ik hoop er alleszins mijn brood mee te verdienen, daarmee..
En eigenlijk..iets zegt me dat wat je schrijft niet te hoeven toch nog wil, heel diep verstopt en misschien allang bewerkt. Misschien moet je dat verstoppen en vergeten wel doen om te overleven, maar misschien lukt het wel, als je nu een klein plaatsje, een klein minuutje daarvoor vrijlaat...moet toch lukken. Er zit iets onaflatend contradictorisch in je schrijfsels, lees ik erg graag. Omdat het zo herkenbaar is (tot zeurderig herhalens toe ja :) )

Gepost door: Koud | 16-07-07

de ... in je schrijfsels immer zich herhalende terugkeer van de pijn van het onvervulde verlangen? of zoek je echt een drieletterwoord? ;)
hoe meer ik hier lees, hoe meer ik je stijl zintuiglijk vindt, à la Peter Verhelst. Ik ben een fan van die vent! Hoe die witte lege blaadjes en verstomde dromen in een paar zinnen betoveren en kleuren kan...
Wat las je onlangs dat je de moeite waard vond? Ik zoek boeiend leesvoer en vind het zoveel intrigerender om de boekentitels van anderen te horen dan zelf te zoeken. Omdat het lezen minder eenzaam wordt :)
Ik start: Geerten Meijsing, tussen mes en keel (niet zo recent verschenen, als wel recentelijk door mij ontdekt :) )
Greets

Gepost door: koud | 25-07-07

dag droeve daarling, verborgen zoet op-smaak-gemaak-ding,
tot stof en as versmeulde je
het onverkorte brede,
de ontbeerde enge leegte
waarin nu enkel vogels hun echogeluid, en niet meer hun klapgewieg over het geraamte van het vlak uitsmeren;
geen beer zo zacht of meedogenloos die erbij een broodje met kaas beleegde

Gepost door: koud | 15-08-07

De commentaren zijn gesloten.