21-08-06

Is het einde van het toerisme in zicht?

Toerisme: het reizen als sport of ontspanning met het doel verschillende bezienswaardigheden of bekende plaatsen te bezoeken.

 

Toerist, we zijn het allemaal wel eens gedurende het jaar, éénmaal maar steeds vaker meermaals. Barcelona, Marrakech, Parijs, New York, Spanje, Turkije, Normandie, er komt geen eind aan de mogelijkheden. Zoveel te zien, zoveel te doen. Tijd om zelf op ontdekking te gaan, hebben we niet, daarvoor is ons leven te druk. Dus we gebruiken de reiservaring van anderen om onze eigen trip uit te stippelen. Reiservaring in de vorm van gidsen zoals de anwbgidsen, capitoolgidsen, michelingidsen, trotters en lonely planets van deze wereld. Oh ja, als we tijd hebben, lezen we wel eens een reisverhaal over onze bestemming in de vorm van een roman of gewoon op een blog als deze op het internet, maar onze uiteindelijke plaats om te eten of te slapen komt maar al te vaak uit een reisgids. Reisgidsen die vaak dezelfde informatie aanbieden al dan niet geschreven vanuit een andere invalshoek. Onnodig te zeggen dat dit leidt tot een stormloop op de ‘places to be’.

Het was al een tijd geleden dat ik nog eens in het hoogseizoen (juli, augustus) van de menselijke zomertrek op reis was geweest. Ik weet alvast weer waarom ik liever in september of juni op reis ga. Ooit al in file naar boven gegaan op één van die romantische Normandische kliffen? In kudde verder gewandeld voor de stilte en de prachtige omgeving? Alstublieft zeg. Mag het wat minder zijn?

 

Is het einde van het toerisme in zicht? De verwachtingen zijn dat binnen nu en 20 jaar een nieuw potentieel van vooral Chinese en Indische toeristen van 2 miljard mensen wordt aangeboord. Momenteel zijn er in het Westen ‘slechts’ één miljard, ruime schatting, mensen in de mogelijkheid om toeristische tripjes te maken. Nog meer mensen op reis dus. Het driedubbele.

 

Er komen maatregelen om het toerisme te beteugelen. Zonder twijfel. De stad Venetie plant een inkomprijs tussen de 10 en 50 euro voor elke toerist die de stad in wil. Een Italiaans eiland heeft reeds een toegangsprijs ingevoerd om het toerisme te beperken. De verantwoording van de plaatselijke overheid: de druk op het plaatselijk milieu, zowel de natuur als het menselijk milieu wordt te groot. Geef ze maar eens ongelijk. Ook in mijn stad Gent neemt het toerisme de laatste jaren exponentieel toe. Dankzij enkele geslaagde promotiecampagnes en de serie Flikken (gefilmd in Gent) die in Nederland een kijkcijferhit is, wordt Gent nu ook in augustus gekoloniseerd door horden toeristen. Kijk, ik ben zeker geen xenofoob, ik hou van het ontdekken van andere culturen, en dan niet alleen wat er in de gidsen staat maar ook van het leren kennen van mensen met een andere cultuur, maar geef toe, daar is de doorsnee toerist helemaal niet in geïnteresseerd. Nee, die staart heel de tijd omhoog (de torens!) of omlaag (de kaart of reisgids).

Wat is Brugge vandaag de dag nog meer dan een openlucht Bokrijk dat jaarlijks wordt bezocht door miljoenen toeristen? Moet men geen rekening houden met de leefbaarheid van een stad?

De meerwaarde van het traditioneel toerisme bevindt zich mijn inziens enkel in de stadskas (tax) en in de zakken van de plaatselijke middenstand en hotelketens, niet in culturele uitwisseling.

 

Toerisme: het reizen als kuddedier met het doel plaatsen te bezoeken die door reisgidsen worden aangeduid als een must om te zien, en die daardoor ook vaak een toegangsprijs vragen. Places to see and be = places to pay.

 

(wordt vervolgd).

 

 

11:29 Gepost door dirkH in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-08-06

Dichter op bezoek II

In de serre

 

Nu ben je toch aan het verwelken.

 

Ik had je nog wel goed beschut

Stevig gestut, tijdig verpot

En kwistig besprenkeld.

 

Veel licht en weinig zon

Veel water maar geen overvloed

En droogte nu en dan.

 

Genoeg van alles maar van niets

Te veel, en tijdig te weinig – dat was

Wat ik je gaf. Je had moeten

Bloeien, vruchten dragen

 

Onomstootbaar zijn.

 

Ik dacht dat je een eeuwfeesteik

Zou worden of een passiebloem.

Maar je werd een kamerplant

Een vergeet-mij-nietje.

 

Ik ben geen goed tuinier.

 

Patricia De Martelaere  (filosofe,schrijfster&gelegenheidsdichter)

10:52 Gepost door dirkH | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-08-06

het geluk doet het niet

Het geluk is niet meer. De voorspoed, de gunstige zin der omstandigheden, de kortstondige vervulling van mijn verlangens lijkt alweer verleden tijd.

 

Treur niet, lieve lezertjes, het geluk is vluchtig, dat heb ik altijd al geweten. Trouwens ik ben het niet allemaal kwijt dat geluk, alleen het grootste deel. En het geluk dat daar door de deur verdwijnt, komt alweer in een andere vorm door een andere deur binnengeslopen. Dit schrijven dat zijn noodzaak de laatste maanden wat was kwijtgeraakt, is duidelijk het binnenstappende geluk.

Geluk, correctie té groot geluk, doet me niet schrijven, alvast geen poezie. Niet dat ik daar zo goed in ben, maar het doet me toch wel deugd, nu en dan.

 

Ruzie, woede, razernij, toorn, krakeel, nijd, kwaad, boos, drift, herrie: geladen woorden, kogel in de slagkamer. Veelal negatief  ingeschat, maar toch tekenen van levenswil, daar heb ik dus ergens sympathie voor.

 

Hier hou ik het voorlopig op. Besluit? Geen, dat heeft dit stukje niet nodig.

 

11:48 Gepost door dirkH in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

07-08-06

spetterend spektakel

Oh, god.

 

Ik werd omringd door je oersoep.

 

Groene smurrie met stekels.

 

Net zoals ik het me had voorgesteld.

 

Je deed me struikelen van plezier,

 

In witte wijn en sloten van bier.

 

Het was me daar een feest.

 

 

Op de zevende dag verdween je wel,

 

Mij met pijn achterlatend,

 

Maar dat droeg ik reeds.

 

Het lijk dat je in de goot dumpte,

 

En met donder overgoot

 

Is al lang begraven.

 

Tijd om verder te gaan.

 

11:57 Gepost door dirkH in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |