21-08-06

Is het einde van het toerisme in zicht?

Toerisme: het reizen als sport of ontspanning met het doel verschillende bezienswaardigheden of bekende plaatsen te bezoeken.

 

Toerist, we zijn het allemaal wel eens gedurende het jaar, éénmaal maar steeds vaker meermaals. Barcelona, Marrakech, Parijs, New York, Spanje, Turkije, Normandie, er komt geen eind aan de mogelijkheden. Zoveel te zien, zoveel te doen. Tijd om zelf op ontdekking te gaan, hebben we niet, daarvoor is ons leven te druk. Dus we gebruiken de reiservaring van anderen om onze eigen trip uit te stippelen. Reiservaring in de vorm van gidsen zoals de anwbgidsen, capitoolgidsen, michelingidsen, trotters en lonely planets van deze wereld. Oh ja, als we tijd hebben, lezen we wel eens een reisverhaal over onze bestemming in de vorm van een roman of gewoon op een blog als deze op het internet, maar onze uiteindelijke plaats om te eten of te slapen komt maar al te vaak uit een reisgids. Reisgidsen die vaak dezelfde informatie aanbieden al dan niet geschreven vanuit een andere invalshoek. Onnodig te zeggen dat dit leidt tot een stormloop op de ‘places to be’.

Het was al een tijd geleden dat ik nog eens in het hoogseizoen (juli, augustus) van de menselijke zomertrek op reis was geweest. Ik weet alvast weer waarom ik liever in september of juni op reis ga. Ooit al in file naar boven gegaan op één van die romantische Normandische kliffen? In kudde verder gewandeld voor de stilte en de prachtige omgeving? Alstublieft zeg. Mag het wat minder zijn?

 

Is het einde van het toerisme in zicht? De verwachtingen zijn dat binnen nu en 20 jaar een nieuw potentieel van vooral Chinese en Indische toeristen van 2 miljard mensen wordt aangeboord. Momenteel zijn er in het Westen ‘slechts’ één miljard, ruime schatting, mensen in de mogelijkheid om toeristische tripjes te maken. Nog meer mensen op reis dus. Het driedubbele.

 

Er komen maatregelen om het toerisme te beteugelen. Zonder twijfel. De stad Venetie plant een inkomprijs tussen de 10 en 50 euro voor elke toerist die de stad in wil. Een Italiaans eiland heeft reeds een toegangsprijs ingevoerd om het toerisme te beperken. De verantwoording van de plaatselijke overheid: de druk op het plaatselijk milieu, zowel de natuur als het menselijk milieu wordt te groot. Geef ze maar eens ongelijk. Ook in mijn stad Gent neemt het toerisme de laatste jaren exponentieel toe. Dankzij enkele geslaagde promotiecampagnes en de serie Flikken (gefilmd in Gent) die in Nederland een kijkcijferhit is, wordt Gent nu ook in augustus gekoloniseerd door horden toeristen. Kijk, ik ben zeker geen xenofoob, ik hou van het ontdekken van andere culturen, en dan niet alleen wat er in de gidsen staat maar ook van het leren kennen van mensen met een andere cultuur, maar geef toe, daar is de doorsnee toerist helemaal niet in geïnteresseerd. Nee, die staart heel de tijd omhoog (de torens!) of omlaag (de kaart of reisgids).

Wat is Brugge vandaag de dag nog meer dan een openlucht Bokrijk dat jaarlijks wordt bezocht door miljoenen toeristen? Moet men geen rekening houden met de leefbaarheid van een stad?

De meerwaarde van het traditioneel toerisme bevindt zich mijn inziens enkel in de stadskas (tax) en in de zakken van de plaatselijke middenstand en hotelketens, niet in culturele uitwisseling.

 

Toerisme: het reizen als kuddedier met het doel plaatsen te bezoeken die door reisgidsen worden aangeduid als een must om te zien, en die daardoor ook vaak een toegangsprijs vragen. Places to see and be = places to pay.

 

(wordt vervolgd).

 

 

11:29 Gepost door dirkH in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.