20-08-06

Dichter op bezoek II

In de serre

 

Nu ben je toch aan het verwelken.

 

Ik had je nog wel goed beschut

Stevig gestut, tijdig verpot

En kwistig besprenkeld.

 

Veel licht en weinig zon

Veel water maar geen overvloed

En droogte nu en dan.

 

Genoeg van alles maar van niets

Te veel, en tijdig te weinig – dat was

Wat ik je gaf. Je had moeten

Bloeien, vruchten dragen

 

Onomstootbaar zijn.

 

Ik dacht dat je een eeuwfeesteik

Zou worden of een passiebloem.

Maar je werd een kamerplant

Een vergeet-mij-nietje.

 

Ik ben geen goed tuinier.

 

Patricia De Martelaere  (filosofe,schrijfster&gelegenheidsdichter)

10:52 Gepost door dirkH | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.