01-12-05

Marokko IX

Do 1 september

 

Vandaag vertrekken we naar Marrakech, een stad met een bijna mythische uitstraling waar ik nog veel van verwacht. De bergrit naar Marrakech is alvast adembenemend, een prachtig divers landschap waait ons zachtjes tegemoet van alle kanten. De doortocht op de Tizi ‘N Test, de naam van een bekende bergpas, gaat erg vlot. De Berbers die hier op de top hun waar verkopen zijn erg volhardend maar ook fair en ik laat me verleiden tot de aankoop van een stenen schaakspel. De prijs: 300 dirham, een vuil t-shirt en mijn sigarettenblaadjes. Oorspronkelijke prijs: 900 dirham. Niet slecht afgeboden, denk ik.

Het verder verloop van de reis tot Marrakech gaat tergend traag achter een … geldtransport. Welkom in het moderne Marokko!

 

In Marrakech, een echte grootstad, maken we een hele farce mee bij het Franse autoverhuurbedrijf waar we onze auto ’s weer inleveren. De man die onze auto inspecteert bij aankomst gebruikt praktisch een vergrootglas om de auto te controleren en vindt een zevental nieuwe ‘beschadigingen’. Na alle vuil weggevreven te hebben, blijft er nog één beschadiging over, die er nog niet was. De gemoederen geraken door die hele toestand oververhit en de twee bediendes krijgen de volle laag van de ganse groep. Bij vertrek bleek er ook al gedurig geld bij te komen bij de oorspronkelijke huurprijs, maar dit loopt echt wel de spuigaten uit. Na een uur discussiëren krijgen we de kosten van de schade op 20 euro. Dat samen met de oorspronkelijke huurprijs en een bijkomend bedrag om de auto in een andere vestiging in te leveren, geeft ons de mooie som van 25 euro pp voor het huren van een wagen. In vergelijking met de andere kosten van onze reis is dit geen diefstal maar een bankroof.

 

Na dit leuke intermezzo nemen we een ‘petit taxi’, richting medina. We hebben een adres van een hostel vlakbij het legendarische plein, Jemaa El Fna, en kunnen hier, de patio, op het dak, afhuren voor ons achten. Dit is weer een schitterende plaats om te verblijven en zo kunnen we alle opgedane stress van de problemen met de autoverhuurfirma achter ons laten.

 

‘s Avonds wandelen we uitgebreid op het plein en de kleine straatjes van de souks alvorens we een, iets duurdere, maaltijd nuttigen in het Alhambra, een Spaans uitziend restaurant met uitzicht op Jemaa El Fna. Het plein heeft zowat de functie van de Ramblas in Barcelona, een prachtige plaats om ’s avonds te wandelen, met een hoog ma tu vu gehalte, maar dan veel uitgebreider. Je kan er ook eten, er zijn verschillende attracties zoals slangenbezweerders en er staan wel een twintigtal kraampjes met vers appelsiensap. Moe maar voldaan en gelukkig verlaten we de drukte van Marrakech voor een rustig napraten op de schitterende patio van ons hotel.

 



11:39 Gepost door dirkH | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

da's de enige reden waarom ik niet naar noord-afrika op reis ga: die mannen zuigen je uit en ge moet er nog bij lachen ook...
maar helaas een fenomeen dnek ik in alle arme landen waar het teorisme welig tiert...
ik mag het niet zeggen , maar sommigen wetne er meer van dan anderen, dat is nu eenmaal de natuur der dingen zeker...
nee ik ben geen rechtse zak, ik draag links :p
ik bedoel ik ben linkshanidg

Gepost door: lord cms | 02-12-05

De commentaren zijn gesloten.